رویای اصفهان و یزد بودن لرستان از آنچه که می بینیم دور تر است

به گزارش دیار بالاگریوه، حسام شفیعی روزنامه نگار تحلیلی و مدیر نشریه معتبر طی یادداشتی نوشت: لرستان، استان داشتن های بزرگ و غصه های بزرگ، سرزمین ثروت های بزرگ و اندوه های بزرگ است. بایستی گفت سرنوشت لرستان، از ابتدا فقر نبوده، نیست و نباید باشد. براستی کدام عامل یا عوامل مردمان نجیب سرزمین مادری مان را به این حال و روز انداخته است؟ کدام عامل یا عوامل باعث شده است که لرستان، حسرت اصفهان بودن، یزد بودن و… را داشته باشد؟ اگر تاریخ، تمدن و فرهنگ لرستان را در مقایسه با سایر استان های پیشرفته و صنعتی، وزن نماییم، مسلما لرستان قدمی و حتی قدم هایی در این زمینه ها از سایر استان ها جلوتر و سنگین تر هست، اما بایستی ما همواره به پتانسیل ها و استعدادهای مان و شاید گذشته مان بنازیم و ببالیم در حالیکه زندگی واقعیت دارد و مردمان لرستان حق دارند از بهترین امکانات بهره برده، با آرامش و در رفاه زندگی بکنند

چرا با اینکه برترین آثار و ابنیه های تاریخی در لرستان وجود دارند اما گردشگری در لرستان رونق چندانی ندارد؟ مشکل اصلی کجاست؟ مدیرانی که نتوانسته یا نمی توانند مسائل را خوب مدیریت نمایند؟ آیا اقتصاد پاک ناشی از گردشگری می تواند تحولی در استان لرستان ایجاد نماید؟ آیا ورود سرمایه گذاران بخش خصوصی به میدان گردشگردی می تواند تغییری در گردشگری لرستان ایجاد نماید؟

معادن لرستان و موضوعات مربوط به آن را چه کسی و کسانی مدیریت می کنند؟ آیا معادن مختلف موجود در استان و پتانسیل های این معادن باعث شده است که در روند اشتغال زایی برای جوانان، فرصت های عملی و عینی ایجاد گردد؟ و مدیریت واحد و منسجمی برای جهت دهی پتانسیل معادن لرستان وجود دارد؟ آیا در زمینه بهره برداری از معادن مختلف لرستان، باندها و رانت هایی وجود داشته و دارد؟ کشاورزی وکشاورزان لرستان توانسته اند از همه فرصت های این بخش و حوزه مهم، استفاده نمایند؟ دامداری لرستان و اینکه به کدام سمت و سو می رود در حال بهبود و افزایش تولید در این حوزه می باشد؟ روستاهای لرستان و فرصت های طلایی در این حوزه مدنظر مسئولان و مدیران ارشد لرستان می باشد؟ روستاهایی که می توانند در زمینه صنایع دستی و تولیدات محلی و بومی موثر و مفید باشند

علاوه بر گردشگری، معادن، کشاورزی، دامداری، روستاهای لرستان و… بی شک بزرگترین و مهترین فرصت در این استان، منابع انسانی و به عبارت دیگر نیروی انسانی توانا می باشد، چیزی که در دنیای امروز، محور اصلی توسعه است، لرستان، مهد استعدادهاست، اگر توجه و جهت دهی نیروی انسانی در لرستان به نحو مطلوب انجام گیرد، مسلما همین استعدادهای انسانی می توانند لرستان را به استانی صنعتی، آباد، پیشرفته و توسعه یافته تبدیل نمایند

آموزش و پرورش که رسالت آن پرورش، ساختن و جهت دهی استعدادها را بر عهده دارد، بایستی از چنگال سیاست و سیاسی کارها رها شده و به متخصصین مربوطه واگذار گردد، اگر بتوانیم بچه های دیار لرستان را بخوبی هدایت نماییم، روزی خواهیم گفت که لرستان مملو از نخبه هاست، نخبه هایی که آستین ها را برای ساختن لرستان بالا بزنند، نخبه هایی که راه پیشرفت و توسعه لرستان را مطالبه گری بدانند، نخبه هایی که درک درستی از دردهای مزمن این استان داشته باشند، نخبه هایی که در دایره تعصب های جاهلی و طایفه و تیره خود، محدود نگردند، نخبه هایی که شهروند باشند، نخبه هایی که علاوه بر تکالیف محوله، با حق و حقوق مسلم خود نیز آشنایی داشته باشند

لرستان باید مملو ازشهروندانی باشد که دارای نگرشی مثبت و انگیزه عالی باشند، شهروندانی که عاشق کار و تلاش، اعتقاد به هم افزایی و اینکه فقط بر نشستن پشت میزها و کسب مناصب مدیریتی و… فکر نکنند

لرستان بایستی دارای مدیرانی باشد که ذهنی عملیاتی داشته باشند، مدیرانی که اگر تخصص ندارند تعهد آنها را وادار به ترک پست شان نماید، فامیل سالار و طایفه سالار نباشند، عالم و مورد اعتماد باشند، برای مدیر شدن، سر خم نکرده باشند، برنامه های کوتاه مدت و بلندمدت داشته باشند، از لحاظ علمی و تعهد سر و گردنی از کارمندان سازمان و اداره خود بالاتر باشند، برای رسیدن به میز مدیریت، دست بوس کسی نبوده و نباشند، مدیرانی که خروجی رانت یا باندی نباشند.

باید همه با هم نگذاریم فرصت های طلایی لرستان به همین راحتی بر باد برود، ما در این استان سرنوشتی مشترک داریم و آیندگان به خوبی و یا بدی از ما یاد خواهند کرد پایان کلام اینکه، لرستان، سرزمین فرصت هاست، اما فرصت هایی که تاکنون بر باد رفته اند.

اگر مطالبه گر باشیم و دنبال انتخاب های خوب باشیم، روزی خواهیم توانست لرستان را بر بام ایران بنشانیم، در غیر اینصورت دیگر هیچ.